MATHIMATIKA DIMOTIKOU
By Cmp |
ΥΛΙΚΟ ΑΝΑ ΜΑΘΗΜΑ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΗΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΥΛΙΚΟ ΑΝΑ ΜΑΘΗΜΑ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΗΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΥΛΙΚΟ ΑΝΑ ΜΑΘΗΜΑ
ΓΛΩΣΣΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

Επίσκεψη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας
Σας πληροφορούμε ότι τα παιδιά των Δ΄, Ε΄, και ΣΤ΄τάξεων θα επισκεφθούν την Τετάρτη 13 Μαΐου το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας ,στο Ηράκλειο όπου θα παρακολουθήσουν τα εξής εκπαιδευτικά προγράμματα:
«Τα ζώα στο φακό του στερεοσκοπίου», Ε΄, ΣΤ΄τάξη
«Η φύση είναι το σπίτι μας», Δ΄τάξη
ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
BULLING
Το νταηλίκι (τουρκική: day?l?k) είναι μια μορφή κακοποίησης, πιο συγκεκριμένα εκφοβισμού ή εξαναγκασμού. Αυτή συνεπάγεται περιοδικά επαναλαμβανόμενες πράξεις που σκοπό έχουν την επιβολή ενός ατόμου ή μιας ομάδας πάνω σε ένα άλλο άτομο ή ομάδα, επομένως μια «ανισορροπία δυνάμεων». Η εν λόγω ανισορροπία μπορεί να είναι κοινωνική ή/και σωματική. Το θύμα του εκφοβισμού αναφέρεται και ως στόχος.
Το νταηλίκι αποτελείται από τρία βασικά είδη κακοποίησης ? συναισθηματική, λεκτική και σωματική. Συνήθως, πρόκειται για ανεπαίσθητες μεθόδους εξαναγκασμού όπως η ψυχολογική χειραγώγηση.
Το νταηλίκι κυμαίνεται από την απλή μορφή εκφοβισμού σε πιο σύνθετες μορφές, στις οποίες ο νταής ενδέχεται να έχει έναν η περισσότερους φιλους που μπορεί να φαίνεται να είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν τον «αρχι-νταή» στις δραστηριότητές του. Το νταηλίκι στο σχολικό ή εργασιακό χώρο αναφέρεται και ως ομότιμη κακοποίηση.
Το νταηλίκι μπορεί να προκύψει σε οποιοδήποτε περιβάλλον στο οποίο ανθρωποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αυτό περιλαμβάνει το σχολείο,το στρατό, την οικογένεια, το χώρο εργασίας, το σπίτι και τις γειτονιές. Είναι ακόμη ένας παράγοντας ώθησης στη μετανάστευση. Ο εκφοβισμός είναι δυνατό να λαμβάνει χώρα μεταξύ κοινωνικών ομάδων, κοινωνικών τάξεων και ακόμη και μεταξύ χωρών (υπερβολική εθνικοφροσύνη, σοβινισμός).
Τι είναι Bullying και πως αντιμετωπίζεται;
Τα 12 πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε για τα «Παιδιά του Σήμερα» Angela Maiers, ελεύθερη μετάφραση Άννα Παππά, δασκάλα -συγγραφέας Ρωτήστε οποιονδήποτε να σας πει τη γνώμη του για τα «Παιδιά του Σήμερα». Το συνηθέστερο που θα ακούσετε είναι ότι τα σημερινά παιδιά είναι ανερμάτιστα, αλαζονικά, ανεύθυνα, χωρίς σκοπό, χωρίς ενδιαφέροντα. Θα ακούσετε ότι δεν έχουν χαρακτήρα, δε διαπνέονται από βασικές αξίες όπως για παράδειγμα η ευγένεια. Σίγουρα, τα σημερινά παιδιά έχουν διάφορες ετικέτες αλλά τίποτε δεν τα ξεχωρίζει περισσότερο από τις προηγούμενες γενιές, από το γεγονός ότι τα σημερινά παιδιά είναι πιο κατασταλαγμένα, σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη γενιά έχουμε γνωρίσει. Ως παιδαγωγός και ως γονέας, δε θα μπορούσα παρά να συμφωνήσω πλήρως. Τα σημερινά παιδιά δεν είναι όπως ήταν στο παρελθόν και ποτέ δεν ήμουν πιο περήφανη και πιο συγκινημένη καθώς μοιράζομαι μαζί σας το γιατί. 12 ενδιαφέροντα πράγματα που δεν πρέπει να μας διαφεύγουν για τα σημερινά παιδιά:
Ελπίζω να μοιράζεστε τα ίδια συναισθήματα με μένα. Έχουμε αφήσει στα παιδιά μας έναν κόσμο που απαιτεί από αυτά να είναι όλο και πιο έξυπνα, όλο και πιο δημιουργικά. Όμως πρέπει να κατανοήσουμε ότι τα σημερινά παιδιά είναι τόσο ικανά να ανταπεξέλθουν, όσο δεν ήταν ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία. Καλωσορίζω τις πεποιθήσεις σας για το τι ξέρουν τα παιδιά και το τι μπορούν να κάνουν. Και είμαι πεπεισμένη ότι με τη βοήθεια και την υποστήριξή σας το μέλλον τους θα είναι γεμάτο ελπίδα και νέες ευκαιρίες.
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
Από τον Μάη του 1886 που τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας 8ωρη εργασία με καλύτερες συνθήκες, η πρώτη Μαΐου έχει καθιερωθεί ως ημέρα των εργατών. Είναι συνδεδεμένη με τους εργατικούς αγώνες και αποτελεί φόρο τιμής στα πρόσωπα που χάθηκαν προκειμένου να αφήσουν στις επόμενες γενιές παρακαταθήκη φυσιολογικές εργασιακές συνθήκες. Σήμερα, για τον περισσότερους δεν είναι παρά μία αφορμή για αποχή από την εργασία, για χαλάρωση και ανάπαυση, μία ευκαιρία να βρεθούν κοντά στη φύση και μακριά από τη ρουτίνα της καθημερινότητας.
Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς όμως, δεν είναι μία συνήθεια του 19ου αιώνα. Έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα καθώς οι εκδηλώσεις που γίνονταν είτε για τη Θεά Δήμητρα είτε για τον Διόνυσο είχαν σκοπό να γιορτάσει ο κόσμος τη γονιμότητα των αγρών, την καρποφορία της γης, την άνθιση της φύσης, το οριστικό τέλος του χειμώνα και τον ερχομό του καλοκαιριού. Από την αρχαία Ελλάδα στο Βυζάντιο και ύστερα σε όλη την Ευρώπη, την Πρωτομαγιά λάμβαναν χώρα πλήθος εορταστικών τελετών και εθιμοτυπικών διαδικασιών πολλές εκ των οποίων έχουν παραμείνει ως τις μέρες μας.
Στην Ελλάδα το πιο διαδεδομένο έθιμο είναι η δημιουργία του πρωτομαγιάτικου στεφανιού από λουλούδια κομμένα από τους αγρούς. Παραλλαγή του εθίμου εντοπίζεται και στην αρχαιότητα, όταν στο πλαίσιο της εορτής των Θαργηλίων, οι συμμετέχοντες έπαιρναν ένα πράσινο κλαδί που μόλις είχε πετάξει φύλλα, το τύλιγαν με ταινίες και επάνω του κρεμούσαν σύκα, ψωμί, φλασκιά με λάδι, κρασί και μέλι, συμβολίζοντας την ζωή, την υγεία, την καλή τύχη, την καλή σοδειά και την ευφορία. Στην πάροδο των χρόνων, βέβαια, το έθιμο άλλαξε πολλές φορές για να πάρει τελικά τη μορφή που έχει σήμερα. Στη σύγχρονη εποχή, απαλλαγμένοι από τέτοιου είδους συμβολισμούς, το στεφάνι της Πρωτομαγιάς αποτελεί περισσότερο μία ευχάριστη δραστηριότητα για τα παιδιά τα οποία απολαμβάνουν την ημέρα χωρίς σχολείο και προσπαθούν να φτιάξουν το ομορφότερο στεφάνι της γειτονιάς. Το κρεμούν στην πόρτα ή το μπαλκόνι όπου και το κρατούν μέχρι τις 23 Ιουνίου, παραμονή του Αη Γιάννη του Κλήδονα, οπότε και το καίνε.
Δέξου, Μάη
Η Άνοιξη, δροσιές γεμάτη,
καρτερεί μεσοκαμπής,
στ΄ ανθισμένο της παλάτι
Μάη μου, για να μπεις.
Δέξου φούχτες τα λουλούδια
απ΄ την πλούσια ποδιά.
Δέξου, Μάη, γλυκά τραγούδια
κι από τα παιδιά.
Στέλιος Σπεράντσας